hayvanî


hayvanî
(A.)
[ ﯽﻥاﻮﻴﺣ ]
hayvansal.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • hayvani — sf., Ar. ḥayvānī 1) Hayvanla ilgili, hayvansal Hayvani yağlar. 2) esk. Hayvanca Hele birlikte öleceği kimseleri düşündükçe bu hayvani isyanı büsbütün şiddetleniyor, âdeta azgın bir hâl alıyordu. Y. K. Karaosmanoğlu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • HAYVANÎ — Hayvana, diriye âit ve ona müteallik …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • NEFS-İ HAYVANÎ — Hayvanî istekler. Canlılardaki yaşama ve hareket kuvvetleri …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • av hayvanı — is. Etinden, postundan yararlanmak amacıyla veya zararlı olduğu için avlanan vahşi hayvan …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • besi hayvanı — is. 1) Beslenmek amacıyla alınan hayvan 2) Besiye çekilen hayvan …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • deneme hayvanı — is., hay. b. Meranın verimi veya mera üzerinde uygulanan ıslah ve amenajman işlemlerinin etkileri hakkında bilgi edinmek amacıyla otlatılan ve canlı ağırlık artışı veya süt verimi devamlı biçimde ölçülen hayvan …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • koşum hayvanı — is. Koşum atı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kürk hayvanı — is. Kürkü için üretilen veya avlanan hayvan …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • yük hayvanı — is. Yük taşımada kullanılan at, eşek vb. hayvanlar …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ESARET-İ HAYVANÎ — Hayvanlara yakışır bir esirlik. Zulüm, işkence ve haksızlık içinde hayat geçirmek …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük